نماز شب
س 124_ وقت نافله شب چه هنگامي است؟
ج ـ وقت نافله شب از نصف شب تا اذان صبح مي باشد و بهتر است نزديك اذان صبح خوانده شود.
س 125_ مسافر و كسي كه براي او سخت است نافله شب را بعد از نصف شب بخواند چگونه بايد نماز شب را بجا آورد؟
ج ـ مي تواندآن را در اول شب بجا آورد.
س 126_ نماز شب چند ركعت است؟
ج ـ يازده ركعت است هشت ركعت نافله شب، دو ركعت نماز شفع و يك ركعت نماز وتر.
س 127_ نماز شب چگونه خوانده مي شود؟
ج ـ هر دو ركعت يك سلام دارد غير از نماز وتر كه به تنهايي يك سلام دارد.
س 128_ در ركعات نماز شب چه سوره هايي بهتر است خوانده شود؟
ج ـ مستحب است سوره هاي بزرگ در ركعت اول و سوره هاي كوتاه در ركعت دوم خوانده شود.
س 129_ در نماز شفع و وتر چه سوره هايي بهتر است خوانده شود؟
ج ـ در نماز شفع و وتر سوره هاي فلق، ناس و توحيد قرائت كند و يا اينكه در همه آنها سوره قل هو الله احد بخواند.
س 130_ مستحب است در قنوت نماز وتر چه دعاهايي بخواند؟
ج ـ مستحب است در قنوت نماز وتر براي چهل تن از مؤمنان چنين دعا كند: «اللهم اغفر لفلان» و به جاي كلمه فلان مومني را نام ببرد و مستحب است در قنوت هفتاد بار استغفار كند. در حالي كه دست چپ خود را بلند نموده و با دست راست استغفار را مي شمارد: «استغفر الله ربي و اتوب اليه» اگر چه صد بار بهتر است. همچنين مستحب است هفت بار بگويد: «هذا مقام العائذ بك من النار» و سيصد بار بگويد: «العفو» و اگر كلمات «العفو» را به يكديگر متصل كند بهتر است و آخر كلمه را به فتحه بخواند: «العفو، العفو، العفو».
<-PollItems->
<-PollName->
مسأله 870
اگر بداند جائی غصبی است ولی نداند كه در جای غصبی نماز باطل است و در آنجا نماز بخواند ، نماز او باطل میباشد .
مسأله 871
كسی كه ناچار است نماز واجب را سواره بخواند ، چنانچه حیوان سواری یا زین آن غصبی باشد نماز او باطل است و همچنین است اگر بخواهد سواره نماز مستحبی بخواند .
مسأله 872
كسی كه در ملكی با دیگری شریك است اگر سهم او جدا نباشد ، بدون اجازه شریكش نمیتواند در آن ملك تصرف كند و نماز بخواند .
مسأله 873
اگر با عین پولی كه خمس و زكات آن را نداده ملكی بخرد ، تصرف او در آن ملك حرام و نمازش هم در آن باطل است ، و همچنین است اگر بذمه بخرد و در موقع خریدن قصدش این باشد كه از مالی كه خمس یا زكاتش را نداده بدهد .
مسأله 874
اگر صاحب ملك به زبان ، اجازه نماز خواندن بدهد و انسان بداند كه قلبا راضی نیست ، نماز خواندن در ملك او باطل است . و اگر اجازه ندهد و انسان یقین كند كه قلبا راضی است نماز صحیح است .
مسأله 875
تصرف در ملك میتی كه خمس یا زكات بدهكار است حرام و نماز در آن باطل است مگر آن كه بنا داشته باشند كه آن بدهكاریها را بدهند .
مسأله 876
تصرف در ملك میتی كه به مردم بدهكار است ، حرام و نماز در آن باطل است ولی تصرفات جزئی كه برای برداشتن میت معمول است اشكال ندارد و نیز اگر بدهكاری او كمتر از مالش باشد وورثه هم تصمیم داشته باشند كه بدهی او را بدهند تصرفی كه غیر فروختن و از بین بردن مال باشد اشكال ندارد .
مسأله 877
اگر میت قرض نداشته باشد ولی بعضی از ورثه او صغیر یا دیوانه یا غائب باشند ، تصرف در ملك او حرام ونماز در آن باطل است ولی تصرفات جزئی كه برای برداشتن میت معمول است اشكال ندارد .
مسأله 878
نماز خواندن در مسافرخانه وحمام ومانند اینها كه برای واردین آماده است اشكال ندارد و اگر وثوق پیدا نشود كه صاحبش راضی است مشكل است ، ولی در غیر این قبیل جاها ، در صورتی میشود نماز خواند كه مالك آن اجازه بدهد ، یا حرفی بزند كه معلوم شود ، برای نماز خواندن اذن داده است ، مثل این كه به كسی اجازه دهد در ملك او بنشیند و بخوابد ، كه از اینها فهمیده میشود برای نماز خواندن هم اذن داده است .
مسأله 879
در زمین بسیار وسیعی كه از ده دور و چراگاه حیوانات است اگر چه صاحبانش راضی نباشند نماز خواندن و نشستن و خوابیدن در آن اشكال ندارد و در زمینهای زراعتی هم كه نزدیك ده است و دیوار ندارد اگر چه در مالكین آنها صغیر و دیوانه باشد نماز و عبور وتصرفات جزئی اشكال ندارد ، ولی اگر یكی از صاحبانش ناراضی باشند تصرف در آن حرام و نماز باطل است .
شرط دوم
مسأله 880
مكان نمازگزار باید بیحركت باشد و اگر بواسطه تنگی وقت یا جهت دیگر ناچار باشد در جائی كه حركت دارد ، مانند اتومبیل و كشتی و ترن نماز بخواند ، به قدری كه ممكن است باید در حال حركت چیزی نخواند و اگر آنها از قبله بطرف دیگر حركت كنند به طرف قبله برگردد .
مسأله 881
نماز خواندن در اتومبیل و كشتی و ترن و مانند اینها ، وقتی ایستادهاند مانعی ندارد .
مسأله 882
روی خرمن گندم و جو و مانند اینها كه نمیشود بیحركت ماند نماز باطل است .
مسأله 883
در جائی كه به واسطه احتمال باد و باران و زیادی جمعیت و مانند اینها اطمینان ندارد كه بتواند نماز را تمام كند ، اگر بامید تمام كردن شروع كند اشكال ندارد و اگر به مانعی بر نخورد نمازش صحیح است و در جائی كه ماندن در آن حرام است ، مثلا زیر سقفی كه نزدیك است خراب شود باید نماز نخواند ، ولی اگر خواند باطل نیست ، و همچنین روی چیزی كه ایستادن و نشستن روی آن حرام است ، مثل فرشی كه اسم خدا بر آن نوشته شده باید نماز نخواند ولی اگر خواند صحیح است .
شرط سوم
شرط سوم آن كه در جائی كه سقف آن كوتاه است و نمیتواند در آنجا راست بایستد ، یا به اندازهای كوچك است كه جای ركوع و سجود ندارد ، نماز نخواند و اگر ناچار شود كه در چنین جائی نماز بخواند باید به قدری كه ممكن است قیام و ركوع وسجود را بجا آورد .
مسأله 884
انسان باید رعایت ادب را بكند و جلوتر از قبر پیغمبر و امام علیه السلام نماز نخواند چنانچه نماز خواندن بیاحترامی باشد حرام است ولی نماز باطل نیست .
مسأله 885
اگر در نمازی چیزی مانند دیوار بین او و قبر مطهر باشد كه بیاحترامی نشود اشكال ندارد ، ولی فاصله شدن صندوق شریف وضریح و پارچهای كه روی آن افتاده كافی نیست .
شرط چهارم
شرط چهارم آن كه مكان نمازگزار اگر نجس است به طوری تر نباشد كه رطوبت آن به بدن یا لباس او برسد ولی جائی كه پیشانی را بر آن میگذارد اگر نجس باشد در صورتی كه خشك هم باشد نماز باطل است ، واحتیاط مستحب آنست كه مكان نمازگزار اصلا نجس نباشد .
مسأله 886
بنابر احتیاط مستحب باید زن عقبتر از مرد بایستد و جای سجده او از جای ایستادن مرد كمی عقبتر باشد .
مسأله 887
اگر زن برابر مرد یا جلوتر بایستد وبا هم وارد نماز شوند ، بهتر آنست كه نماز را دوباره بخوانند .
مسأله 888
اگر بین مرد و زن ، دیوار یا پرده یا چیز دیگری باشد نمازشان صحیح است ، واحتیاط مستحب هم در دوباره خواندن نیست .
شرط پنجم
شرط پنجم آن كه جای پیشانی نمازگزار از جای زانوهای او ، بیش از چهار انگشت بسته پستتر یا بلند تر نباشد ، و احتیاط واجب آن است كه از سر انگشتان پا هم بیشتر از این پست و بلند تر نباشد .
مسأله 889
بودن مرد و زن نامحرم در جای خلوت مكروه است و احتیاط شدید در ترك آن است ، واحتیاط در نماز نخواندن در آنجا است لیكن اگر خواند نمازش باطل نیست .
<-PollItems->
<-PollName->
1) در طول روز مراقب چشم و زبانتان باشيد تا گناهي نكنيد. (تا توفيق اللهی از تو گرفته نشود).
مردي حضور حضرت علي (ع) مشرّف شد و عرض كرد:
«يا أميرَالْمُؤْمِنينَ، اِنّي قَدْ حُرِمْتُ الصَّلاةُ بِاللَّيْلِ؟ قالَ: فَقال أميرُالمؤمنينَ (ع): أنْتَ رَجُلٌ قَدْ قَيَّدَتْكَ ذُنُوبُك».
اي اميرالمؤمنين، چرا من از فيض نماز شب محروم ميشوم؟ آن حضرت (ع) فرمود: تو مردي هستي كه گناهانت تو را در بند و [زنجير] كشيدهاند».
امام صادق (ع) فرمود: «اِنَّ الرَجُلَ يَذْنِبُ الذَّنْبَ فَيَحْرُمُ صَلاة َاللَّيْلِ وَ اِنَّ الْعَمَلَ السَّيّيءَ اَسْرَعُ في صَاحِبِهِ مِنَ السِّكِين فِي اللَّحْمِ».
كسي كه مرتكب گناهي شود از نماز شب محروم ميگردد و به درستي كه نفوذ اثر كار ناپسند در انجام دهنده آن از نفوذ چاقو در گوشت سريعتر است».
2) شبها غذای سبک و مختصري بخوريد.
حضرت امير المؤمنين علي (ع) فرمودند: «در سه چيز با سه چيز طمع مكن:
1- در بيداري شب با پرخوردن.
2- در نور صورت با خوابيدن در جميع شب.
3- در امان ماندن در دنيا با همنشيني با فاسقان و فاجران».
3) در طول روز، تقوا پيشه کنيم، از گناهان صغيره و کبيره پرهيز کنيم، تا توفيق بلند شدن براي نماز شب را بيابيم.
4) هنگام خوابيدن با وضو باشيم، از تلاوت قرآن، دعا و تسبيحات حضرت زهرا (س) و خواندن آية الكرسي و سوره توحيد غافل نشويم و از خدا و ائمه اطهار (ع) بخواهيم به ما توفيق بيدار شدن را بدهد.
5) سعي كنيد تمام كارهايتان را قبل از خواب انجام داده باشيد و زود بخوابيد. قبل از خواب حتماً با وضو باشيد. و در رختخواب خود، از خداوند مهربان بخواهيد كه توفيق بيدار شدن براي نماز شب را به شما عنايت كند.
6) سعي كند شب، مخصوصاً شبهاي تابستان كه كوتاه است، زودتر بخوابد و يا در روز كمي استراحت نمايد تا در شب بتواند راحتر براي نماز برخيزد. بهتر است رو به قبله بخوابيد و به صورت روي زمين نخوابيد.
امام صادق (ع) فرمود: «مَنْ رَأَيْتُُمُوهُ نائِماً عَلي وَجْه فَانْبِهُوهُ».
كسي را كه ديديد به صورت روي زمين خوابيده، بيدارش كنيد.
براي بيداري در وقت معين از شب:
براي اينكه بتوانيد از وقت معيني از شب از خواب بيدار شويد ميتوانيد يكي از كارهاي زير را انجام دهيد:
1) ميتوان با كوك دادن ساعت در وقت بخصوصي از شب بيدار شد.
2) براي اينكه بتوانيد بيدار شويد، آيات و احاديثي وجود دارد كه بايستيكه آنها را در رختخواب خود بخوانيد كه عبارتند از:
الف) روايات متعددي در فضيلت تلاوت آخرين آيه سوره كهف به هنگام رفتن به بستر خواب آمده است كه نوري از رختخواب تلاوت كننده تا مسجد الحرام و كعبه و بيت المعمور تا صبح پرتو افشاني ميكند و ملائكه براي او استغفار ميكنند؛ در حديث است كه «هر كسي بخواهد براي نماز شب برخيزد و بترسد از اين كه خواب بر او غالب شود آيه آخر سوره مباركه كف را سه مرتبه بخواند:
«قُل اِنَّما اَنَا بَشَرٌ مِثلُكُم يُوحي اِلَيَّ اَنَّما اِلهُكُم اِلهٌ واحِدٌ فَمَن كانَ يَرجُو لِقاءَ رَبِّهِ فَليَعمَل عَمَلاً صالِحاً وَلا يُشرِك بِعِبادَةِ رَبِّهِ اَحَداً».
ب) جهت بيدار شدن براى نماز شب از حضرت صادق (ع) منقول است كه حضرت رسول (صلى الله عليه و آله) فرمود اين آيه را در رختخواب خود بخوانيد: «اَللّهُمَّ لاتُؤْمِنّى مَكْرَكَ» (خدايا مرا ايمن از مكر خود مفرما).
ج) حضرت امام صادق (ع) فرمود: هرگاه خواستي در وقت معيني از شب برخيزي اين آيه را بخوان:
«وَ اَللّهُمَ لاتُؤمِني مَكرَكَ وَ لا تُنسِني ذِكرَكَ وَلاتَجعَلني مَعَ الغافِلينَ اَقُوُ ساعَةَ كَذا و كَذا».
(هرگاه و ذكرت را فراموشم منما و قرارم مده از بىخبران، بپا خيزم در فلان، فلان ساعت).
و به جاي كذا و كذا ساعت بيدار شدن را بگويد. ملكي را خدا موكل گرداند كه او را بيدار نمايد.
چنين گفت حقّ تعالى موكّل فرمايد به او ملكى كه او را بيدار كند در آن ساعت
د) عارف بزرگوار مرحوم سيد جزايري (ره) فرمودند: هر كس كه جهت انجام كاري پسنديده بخواهد كه خوابيدن او در شب كمتر شود، هنگامي كه به بستر ميرود از ابتداي آيه 54 تا انتهاي آيه 56 سوره اعراف را (با نيت پاك و توجه به حضرت دوست و توجه به معني 3 آيه) بخواند و از خداوند متعال بخواهد خواب او كمتر شود مطلوب او حاصل شود و حتي بر قيام عبادت شب نيز قادر گردد.
دوستان چون اين عمل آسان است اميدوارم چندين شب مداومت كنيد تا اثر عجيب آنرا مشاهده كنيد. مثل اعمال مجربي كه تا به حال گفتيم اين عمل نيز تجربه شده است.
بعد از بيداري از خواب:
بعد از اينكه از خواب بيدار شديد، سُستي و خواب آلودگي و كِسلي شديدي را در تمام وجود بدن خود احساس ميكنيد. بهتر است كه براي رفع خواب آلودگي و كسلي كارهاي زير را انجام دهيد:
1) بهتر است كه يك دوش آب بگيريد (آب سرد خيلي بهتر است و باعث سرحال آمدن شما ميشود). و بعد از آن يك غسل هم انجام دهيد.
2) و يا اينكه مختصري چاي و يا يك خوراكياي كه داريد بخوريد مثلاً مقداري انگور يا يك ميوه ديگري.
3) در فضاي باز خانه برويد و چند تنفس عميق بگشيد و هوا را در رياهايتان جمع كنيد و بعد از 15 ثانيه كه نگاه داشتيد، هواي بازدهم را از دهانتان خارج كنيد. اين كار باعث سرحال آمدن شما و رفع خواب آلودگي و كِسلي در آن وقت از شب است.
4) پس از بيدار شدن از خواب حتماً مسواک بزنيد.
امام صادق (ع) فرمود: وقتي براي نماز شب بلند شدي مسواک بزنيد و سپس وضو بگيريد و خود را به عطريات معطر کنيد که پيامبر (ص) فرمود: دو رکعت نمازي که شخص متعطر ميخواند افضل است از هفتاد رکعت نماز که غير متعطر بجاي ميآورد.
دعاء هنگام بيدار شدن در شب
و نيز آن حضرت فرمود: هرگاه يكى از شما برخواست در شب از خواب بگويد:
«سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ النَّبِييّنَ وَ اِلهِ الْمُرْسَلينَ وَ رَبِّ الْمُسْتَضْعَفينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ».
(منزه است خدا پروردگار پيمبران و معبود رسولان و پروردگار ناتوان شمردگان ستايش خدايى را).
«الَّذى يُحْيىِ الْمَوْتى وَ هُوَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ».
(پس بدرستى كه چون اين را گفت كه زنده كند مردگان را و او بر هر چيز توانا است).
راه رسيدن به نماز شب
خواندن نماز شب و يا انجام دادن فريضههاي ديگر ديني، در بعضي از ما انسانهاي سُست ايمان بَسا سنگين و مشكل است.
اما طبق رواياتي كه غالباً توصيه به انجام فرايض ديني مستحبي و يا واجبات شده است، بهتر است كه اينگونه امور به صورت تدريجى و زمان بندي شده دقيق انجام شود. تا بدن عادت به اينگونه فرايض كند. بسيارى از عزيزان مؤمني هستند كه دوست دارند نماز شب بخوانند، ولى موفق نمىشوند از خواب دِل چسب شبانگاه خود برخيزند.
برنامهاي كه ميتوان براي خواندن نماز شب به صورت تدريجي به شما پيشنهاد داد اين است:
بدين ترتيب كه انسان از همان ابتدا بنا را بر اين نگذارد كه يازده ركعت را با سيصد بار «العفو» گفتن و دعا كردن براى چهل مؤمن و اذكار و دعاهاى مفصلِ تشهد و قنوت و سجده را كه وارد شده بخواند.
چنين نمازِ با آداب و تفصيلى براى روزهاى نخست سنگين است و زمان و فرصت زيادى مىخواهد تا آمادگى حاصل شود. بهتر است در ابتداى كار، شبها كه به خواب مىرود تصميمش بر اين باشد كه نيمه شب برخيزد و وضو بگيرد و فقط دو ركعت نماز بدون سوره (فقط با حمد) بخواند. شايان توجه است كه سوره در نماز شب شرط صحّت نيست. قنوت را با ذكرى مختصر به جاى آورد؛ مثلاً بگويد: «اللّهم اغفرلى» يا فقط يك صلوات بفرستد و حتى مىتواند آن را ترك كند. چنين نماز مختصرى براى روزهاى اول بسيار مناسبتر است.
در مراحل بعدى اگر ديد حال بيشترى دارد اين دو ركعت را به چهار ركعت افزايش مىدهد و مدتى اين گونه نماز شب بخواند تا به سحرخيزى و شب زندهدارى عادت كند. اين شيوه نماز شب خواندن از نظر تمرينى اشكالى ندارد و مسأله آن در جواهر الكلام نيز آمده است.
افرادى كه به شب خيزى عادت ندارند و تازه مىخواهند به آن روى آورند اگر اين شيوه را به كار گيرند، موفقيّتشان به مراتب بيشتر خواهد بود. در حقيقت با اين تمهيد به جاى آن كه شيطان انسان را اغوا كند و از فضيلت راز و نياز شبانه با خدا باز دارد، ما او را فريب دادهايم و او را از عملى كردن مقصودش باز داشتهايم.
چنين تدبيرى زمينه را براى استفاده از خاصيت «عادت پذيرى» در امور خير فراهم مىكند. ديگر امور نيك مانند درس خواندن، درس دادن، مطالعه، كتاب نوشتن و نيز كارهاى بد عادت بردار است و اگر انسان خاصيت عادت پذيرى را در جهت صحيح به كار برد، ميزان موفقيتش به مراتب بيشتر خواهد شد.
<-PollItems->
<-PollName->
بيست و نهم: نماز شب در شب عمليّات
از برادر صحّتي خواهش كردم از حالت بچّهها در شب پيش از عمليّات برايم بگويد. گفت:
«در شب حمله بيشتر بچّهها دعا ميخوانند. نماز شب ميخوانند. هر كسي هم كه معمولاً نماز شب نميخواند، آن شب ميخواند. بچّهها از خداوند و از همديگر طلب بخشش ميكنند. كساني كه وصيّت نامه ننوشتهاند، وصيّت نامهشان را مينويسند، بعضيها زيارت عاشورا ميخوانند و خيليها گريه ميكنند.
هر گوشهاي را كه نگاه كني، كسي را ميبيني كه در حال خواندن دعا است و گريه ميكند. حالتي روحاني به وجود ميآيد. بعضيها از برادرانشان قول ميگيرند كه اگر شهيد شدي نزد خدا مرا شفاعت كن، و بعضيها نماز شكر ميخوانند ...
رزمندگان از چادرها بيرون آمده بودند و با آب سرد وضو ميگرفتند و به سوي چادر نمازخانه گُردان ميشتافتند.
به ياد دارم اوّلين روزي كه به همراه عدّهاي از دوستان به آسايشگاه 17 منتقل شديم با ديدن آن همه افراد در آن آسايشگاه متعجّب شده بودم و به اين فكر فرو رفتم كه هنگام خواب چگونه اين همه افراد در كنار يكديگر ميتوانند خود را جا دهند.
به خاطر خستگي روحي، شب اوّل زود به خواب رفتم. ناخودآگاه نيمههاي شب از خواب بيدار شدم. صداي زمزمهاي به گوشم رسيد.
از جاي خود بلند شدم و به اطراف نگاه كردم با بُهت و ناباوري تمام، مشاهده كردم كه حدود سه چهارم آسايشگاه به صورت انفرادي مشغول مناجات و خواندن نماز شب و تلاوت قرآن هستند. نزديكترين فردي كه كنارم نشسته بود پرسيد: «حالت بهتر شده؟»
دلم ميخواست از خجالت زمين دهان باز كند و مرا در خود فرو ببرد. با شرمندگي جواب دادم كه: «بله!»
پرسيدم: «بچّهها هر شب اين برنامه را دارند؟» گفت: «بله!»
اكنون جواب سؤالي را كه اوّل غروب در مورد تنگي جا براي خواب در ذهنم نقش بسته بود گرفته بودم:
اكثر بچّهها تمام طول شب را در حال مناجات با معبود خود ميگذراندند.
محدّث قمي در هنگام تلاوت قرآن وقتي به آيه شريفه «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْاِنْس اِلاّ لِيَعْبُدون» (جن و انس را نيافريدم مگر براي عبادت) ميرسيد لرزه بر اندامش ميافتاد و ميفرمود: «و ااَسفا چقدر غافليم و چه اندازه از خدا دور افتادهايم». در حاليكه عبادت و پرستش او هدف از آفرينش جنّ و انس بوده است.
و چرا ما از آن هدف مبارك دور افتاده باشيم و اين ورد زبان ايشان بود و هر جا كه منبر ميرفت و موعظه ميكرد فلسفه آفرينش موجودات و انسان را يادآوري ميكرد و ميگفت «فراموش نكنيد كه عبادت خدا هدف خلقت است».
فرزند ايشان مرحوم حجة الاسلام آقاي حاج ميرزا علي محدّث زاده نقل كرده است: «پدرم شب جمعهاي پس از نماز شب، در نجف اشرف مشغول خواندن سوره «يس» ميشود وقتي كه به آيه شريفه «هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتي كُنْتُمْ تُوْعَدُون» ميرسد چند بار آن را تكرار كرده و مكرراً ميگويد «اعُوذُ بِاللهِ مِنَ النَّار» پناه ميبرم به خداوند از آتش جهنّم و چنان منقلب ميشود كه نميتوان بقيّه سوره را بخواند و به همان حال باقي ميماند تا هنگام اذان صبح كه مشغول نماز صبح ميشود.
حاج ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي روزي پس از پايان درس، عازم حجره يكي از طلبهها كه در مدرسه دارالشفا بود، به حجره آن طلبه وارد شد و پس از به جاي آوردن مراسم احترام و اندكي جلوس برخاست و حجره را ترك گفت. هدف از اين ديدار از او پرسيده شده، در پاسخ فرمودند:
«شب گذشته هنگام سحر، فيوضاتي بر من افاضه شد كه فهميدم از ناحيه خودم نيست و چون توجّه كردم ديدم اين آقاي طلبه به تهجّد برخاسته و در نماز شبش به من دعا ميكند و اين فيوضات اثر دعاي اوست اين بود كه بخاطر سپاسگزاري از عنايتش به ديدار او رفتم».
ادامه این حکایتهای زیبا و خواندنی را در قسمت داستانهای فهرست این وبلاگ مطالعه فرمایید.لطف میکندراجع به وبلاگ نظر می دید.
<-PollItems->
<-PollName->
مسأله 850
اگر خون بریدگی و زخمی كه به زودی خوب میشود و شستن آن آسان است ، در بدن یا لباس نمازگزار باشد ، نماز او باطل است .
مسأله 851
اگر جائی از بدن یا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم نجس شود ، جایز نیست با آن نماز بخواند . ولی اگر مقداری از بدن یا لباس كه معمولا به رطوبت زخم آلوده میشود ، به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعی ندارد .
مسأله 852
اگر از توی دهان و بینی و مانند اینها خونی به بدن یا لباس برسد ، احتیاط واجب آن است كه با آن نماز نخواند ، ولی با خون بواسیر میشود نماز خواند اگر چه دانههایش در داخل باشد .
مسأله 853
كسی كه بدنش زخم است ، اگر در بدن یا لباس خود خونی ببیند و نداند از زخم است یا خون دیگر ، با آن نماز خواندن مانعی ندارد .
مسأله 854
اگر چند زخم در بدن باشد و بطوری نزدیك هم باشند كه یك زخم حساب شود ، تا وقتی همه خوب نشدهاند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد . ولی اگر بقدری از هم دور باشند كه هر كدام یك زخم حساب شود ، هر كدام كه خوب شد ، باید برای نماز ، بدن و لباس را از خون آن آب بكشد .
مسأله 855
اگر سر سوزنی خون حیض ، در بدن یا لباس نمازگزار باشد نماز او باطل است و بنابر احتیاط خون نفاس ، و استحاضه ، و خون سگ و خوك ، و كافر و مردار و حیوان حرام گوشت در بدن یا لباس نمازگزار نباشد ، ولی خونهای دیگر مثل خون بدن انسان یا خون حیوان حلال گوشت اگر چه در چند جای بدن ولباس باشد در صورتیكه روی هم كمتر از درهم باشد ، ( كه تقریبا به اندازه یك اشرفی میشود ) نماز خواندن با آن اشكال ندارد .
مسأله 856
خونی كه به لباس بیآستر بریزد و به پشت آن برسد ، یك خون حساب میشود ولی اگر پشت آن ، جدا خونی شود ، بنابر احتیاط واجب باید هر كدام را جدا حساب نمود ، پس اگر خونی كه در پشت وروی لباس است رویهم كمتر از درهم باشد ، نماز با آن صحیح و اگر بیشتر باشد نماز با آن باطل است .
مسأله 857
اگر خون ، روی لباسی كه آستر دارد بریزد و به آستر آن برسد و یا به آستر بریزد و روی لباس خونی شود ، باید هر كدام را جدا حساب نمود ، پس اگر خون روی لباس و آستر ، كمتر از درهم باشد نماز با آن صحیح و اگر بیشتر باشد نماز با آن باطل است .
مسأله 858
اگر خون بدن یا لباس كمتر از درهم باشد و رطوبتی به آن برسد در صورتی كه خون و رطوبتی كه به آن رسیده به اندازه درهم یا بیشتر شود و اطراف را آلوده كند ، نماز با آن باطل است ، بلكه اگر رطوبت و خون باندازه درهم نشود و اطراف را هم آلوده نكند نماز خواندن با آن اشكال دارد ، ولی اگر رطوبت مخلوط به خون شود و از بین برود نماز صحیح است والا باطل است بنابر احتیاط واجب .
مسأله 859
اگر بدن یا لباس خونی نشود ولی بواسطه رسیدن به خون نجس شود اگر چه مقداری كه نجس شده كمتر از درهم باشد ، نمیشود با آن نماز خواند .
مسأله 860
اگر خونی كه در بدن یا لباس است كمتر از درهم باشد و نجاست دیگری به آن برسد . مثلا یك قطره بول روی آن بریزد ، نماز خواندن با آن جایز نیست .
مسأله 861
اگر لباسهای كوچك نمازگزار مثل عرقچین و جوراب كه نمیشود با آنها عورت را پوشاند نجس باشد ، چنانچه از مردار و حیوان حرام گوشت درست نشده باشد ، نماز با آنها صحیح است و نیز اگر با انگشتری نجس نماز بخواند اشكال ندارد .
مسأله 862
احتیاط آن است كه چیز نجسی كه با آن میشود عورت را پوشاند همراه نمازگزار نباشد ، ولی كسی كه این مسأله را نمیدانسته و مثلا مدتی با این طور نماز خوانده ، لازم نیست آن نمازها را قضا كند .
لباس نمازگزار
مسأله 863
زنی كه پرستار بچه است و بیشتر از یك لباس ندارد ، هر گاه شبانهروزی یك مرتبه لباس خود را آب بكشد ، اگر چه تا روز دیگر لباس به بول بچه نجس شود ، میتواند با آن لباس نماز بخواند . ولی احتیاط واجب آن است كه لباس خود را در شبانه روز یك مرتبه برای اولین نمازی كه لباسش از پیش از آن نجس شده آب بكشد ، و نیز اگر بیشتر از یك لباس دارد ولی ناچار است كه همه آنها را بپوشد ، چنانچه شبانهروزی یك مرتبه به دستوری كه گفته شده همه آنها را آب بكشد كافی است .
چیزهائیكه در لباس نمازگزار مستحب است
مسأله 864
چند چیز در لباس نمازگزار مستحب است كه از آن جمله است : عمامه با تحت الحنك ، پوشیدن عبا و لباس سفید و پاكیزهترین لباسها واستعمال بوی خوش و دست كردن انگشتری عقیق .
چیزهائیكه در لباس نمازگزار مكروه است
مسأله 865
چند چیز در لباس نمازگزار مكروه است و از آن جمله است : پوشیدن لباس سیاه و چرك و تنگ ولباس شرابخوار و لباس كسی كه از نجاست پرهیز نمیكند و لباسی كه نقش صورت دارد و نیز باز بودن تكمههای لباس و دست كردن انگشتری كه نقش صورت دارد مكروه میباشد.
مكان نمازگزار
مكان نمازگزار چند شرط دارد :
شرط اول
شرط اول آن كه مباح باشد .
مسأله 866
كسی كه در ملك غصبی نماز میخواند اگر چه روی فرش و تخت و مانند اینها باشد ، نمازش باطل است ولی نماز خواندن در زیر سقف غصبی و خیمه غصبی مانعی ندارد.
مسأله 867
نماز خواندن در ملكی كه منفعت آن مال دیگری است بدون اجازه كسی كه منفعت ملك ، مال او میباشد باطل است ، مثلا در خانه اجارهای اگر صاحب خانه یا دیگری بدون اجازه كسی كه آن خانه را اجاره كرده نماز بخواند ، نمازش باطل است ، و همچنین است اگر در ملكی كه دیگری در آن حقی دارد نماز بخواند ، مثلا اگر میت وصیت كرده باشد كه ثلث مال او را به مصرفی برسانند ، تا وقتی ثلث را جدا نكنند نمیشود در ملك او نماز خواند .
مسأله 868
كسی كه در مسجد نشسته ، اگر دیگری جای او را غصب كند و در آنجا نماز بخواند بنابر احتیاط واجب باید دوباره نمازش را در محل دیگری بخواند .
مسأله 869
اگر در جائی كه نمیداند غصبی است نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد ، یا در جائی كه غصبی بودن آن را فراموش كرده نماز بخواند و بعد از نماز یادش بیاید ، نماز او صحیح است مگر آن كه خودش غصب كرده باشد .
<-PollItems->
<-PollName->
بيست و پنجم: مادر آيت الله ميرزا مهدي شيرازي
مرحوم ميرزا مهدي شيرازي فرمودند: «موقعي كه والده ما براي نماز شب بر ميخاست مرا هم كه هنوز كودك خردسالي بودم از خواب بيدار مينمود و از پشت بام پايين آورده نزد خود مينشانيد و مشغول نماز شب ميشد و به من ميگفت: «مهدي بيدار بمان».
پدرم فرمود: «در آن موقع از شب چشمان مرا خواب گرفته بود به طوري كه ميخواستم از پلهها به طرف زمين پرتاب شوم».
بيست و ششم: نماز شب آقا نجفي قوچاني
مرحوم آقا نجفي قوچاني در كتاب سياحت شرق درباره نماز شب و دقّت در اينكه براي كسي مزاحمت ايجاد نكنند مينويسد:
«در اين حجره تازه كه حجره هامان وصل به هم بود از ميان طاقچه سوراخ نموديم و ريسماني در آن كشيديم كه يك سر ريسمان در حجره رفيق بود و يك سر آن در حجره من، وقت خواب، آن سر را رفيق به پا يا دست خود ميبست و اين سر ريسمان را من به دست خود ميبستم، كه سحر هر كدام زودتر بيدار شويم ديگري را بدون اين كه صدايي بزنيم، به توسط همان ريسمان بيدار كنيم كه مبادا طلبهاي از صداي ما بيدار شود و راضي نباشد».
از ابتداي جواني خود را بايد به عبادتها به خصوص نماز شب عادت بدهيم، و خود را با اين كارها مأنوس نماييم و اولياء بايد به اين نكته توجّه نمنايند كه فرزندانشان را با نماز و فلسفه و آثار آن آشنا نمايند.
بيست و هفتم: نماز شب و نورافشاني خانهها
از استاد الهي و عارف ربّاني مرحوم حاج شيخ جواد انصاري همداني نقل شده كه ميفرمود: «فلاني با اينكه شخص عوامي است شبي كه براي نماز شب به پا خاسته، مشاهده نموده كه در حدود 500 خانه از خانههاي همدان نورافشاني ميكند و به او الهام شده كه در اين خانهها نماز شب خوانده ميشود و علاوه بر آن، در نقطهاي عمودي از نور مشاهده كرده كه تا آسمان كشيده شده است و الهام شده است كه وجود مقدّس حضرت بقية الله است كه به نماز شب ايستاده است».
بيست و هشتم: شهيد قدّوسي و نماز شب
در رابطه با حالات اين شهيد بزرگوار گفته شده كه:
او حتّي به مستحبّات و مكروهات، بسيار اهميّت ميداد. نماز شب را براي روحاني لازم ميدانست. يك شب در مسجد گوهرشاد با نگراني ميفرمود: «برايم بسيار ناگوار و غير منتظره بود كه شنيدم، يكي از اساتيد مدرسه حقّاني مقيّد به نماز شب نيست. با ايشان صحبت كردم، معلوم شد سبكي معده را در شب رعايت نميكند».
بار ديگر ميفرمود: «ما وقتي در نهاوند بوديم، سالي يك بار به صورت خانوادگي منزل يكي از آشنايان دعوت ميشديم. من پس از تكرار چند نوبت، ديدم همان شبي كه ما، در آن مهماني غذا ميخوريم، نماز صبح روز بعد به آخر وقت كشيده ميشود و موفّق به نماز شب نميشويم. متوجّه شدم در اموال آن شخص اشكالي وجود دارد».
<-PollItems->
<-PollName->
انجام مستحبات و ترك مكروهات
در شرع انور نسبت به پارهاي از عبادات و مستحبات و خدمات و صدقات و سنن صالحه بيشتر تأكيد شده و سيره و روش اولياي دين و ائمه معصومين (عليهم السّلام) بر التزام به اين گونه سنن بوده است مانند: قرائت قرآن، تهجّد و شب زندهداري و مناجات و راز و نياز در دل شب (آنگاه كه چشمها همه در خوابند)، التزام به اوّل وقت در نمازهاي واجب، بجا آوردن پنجاه و يك ركعت نماز در شبانه روز كه هفده ركعت آن واجب و بقيه مستحب است به ويژه نماز شب و دو ركعت نافله صبح و دو ركعت نافله عشاء و همواره در روز و شب با وضو بودن، رعايت آداب و سنن و حضور قلب در عبادات، تعقيبات نماز، شركت مداوم در نماز جمعه و جماعات، طولاني كردن قنوت و سجدههاي نماز، و سه روز روزه در هر ماه، زيارت قبور اولياء و شهدا خصوصاً پيامبر اكرم (صلّي الله عليه و آله و سلّم) و ائمه معصومين (عليهم السّلام).
در روايتى از امام باقر (ع) چنين مىخوانيم كه به يكى از يارانش فرمود: «الا اخبرك بالاسلام اصله و فرعه و ذروة سنامه».
آيا ريشه و شاخه و بلندترين قله اسلام را به تو معرفى كنم؟
راوى عرض كرد بفرمائيد: فدايت شوم.
فرمود: اما اصله الصلوة، و فرعه الزكاة، و ذروة سنامه الجهاد!: ريشهاش نماز است و شاخهاش زكات، و قله مرتفعش جهاد است.
سپس افزود: اگر بخواهى تمام ابواب خير را به تو معرفى كنم.
راوى ميگويد: بفرمائيد فدايت شوم.
امام فرمود: «الصوم جنة، و الصدقة تذهب بالخطيئة، و قيام الرجل فى جوف الليل بذكر الله، ثم قرأ تتجافى جنوبهم عن المضاجع».
روزه سپرى است در مقابل آتش و صدقه محو كننده گناه است، و برخاستن انسان در دل شب او را به ياد خدا مىاندازد، سپس آيه تتجافى جنوبهم عن المضاجع را تلاوت فرمود.
در تفسير مجمع البيان از معاذ بن جبل چنين نقل شده كه در غزوه تبوك در خدمت رسول خدا (ص) بودم، گرما همه را سخت ناراحت كرده بود. (تفسير نمونه ج: 17 ص: 156).
و هر كس به گوشهاى پناه ميبرد، ناگهان ديدم كه پيامبر (ص) از همه به من نزديكتر است، خدمتش رفتم عرض كردم: اى رسول خدا (ص) عملى به من بياموز كه مرا وارد بهشت كند، و از آتش دوزخ دور سازد.
فرمود: سؤال بزرگى كردى، اما پاسخ آن براى كسى كه خدا بر او آسان كرده است مشكل نيست سپس افزود: «تعبد الله و لا تشرك به شيئا و تقيم الصلوة المكتوبة و تؤدى الزكوة المفروضة و تصوم شهر رمضان».
خدا را پرستش كن و چيزى را شريك او قرار نده نمازهاى واجب را انجام ده و زكات واجب (حق مستمندان) را اداء كن و ماه رمضان را روزه بگير.
بعد فرمود: و اگر بخواهى از ابواب خيرات به تو خبر ميدهم عرض كردم اى پيامبر بفرمائيد فرمود: «الصوم جنة من النار و الصدقه تكفر الخطيئه و قيام الرجل فى جوف الليل يبتغى وجه الله ثم قرأ هذه الايه تتجافى جنوبهم عن المضاجع».
روزه سپرى است در برابر آتش و انفاق در راه خدا كفاره گناهان است، و قيام انسان در دل شب براى خشنودى خدا.
سپس آيه تتجافى جنوبهم را قرائت فرمود.
گرچه هيچ مانعى ندارد كه آيه مفهوم وسيعى داشته باشد، هم بيدار ماندن در آغاز شب را براى نماز عشاء شامل شود، و هم برخاستن در سحرگاه را براى نماز شب، ولى دقت در مفهوم تتجافى معنى دوم را بيشتر در ذهن منعكس مىكند، زيرا ظاهر جمله اين است كه قبلاً پهلوها در بستر آرام گرفته سپس از آن دور مىشود و اين مناسب قيام در آخر شب براى انجام نماز است، بنابر اين دسته اول از روايات از قبيل توسعه در مفهوم و الغاء خصوصيت است.
گرچه درباره اهميت اين نماز پر بركت همان چند روايت فوق كافى به نظر ميرسد، ولى اين نكته قابل ذكر است كه در روايات اسلامى آن قدر اهميت به اين عبادت داده شده است كه درباره كمتر عبادتى چنين سخن گفته شده است.
دوستان حق، و رهروان راه فضيلت به اين عبادت بىريا كه قلب را روشنائى و دل را نور و صفا ميبخشد همواره اهميت بسيار ميدادند.
ممكن است بعضى هميشه توفيق بهرهگيرى از اين عبادت پر بركت را نداشته باشند، ولى چه مانعى دارد كه در بعضى از شبها كه اين توفيق حاصل است بهرهگيرند، و در آن هنگام كه خاموشى همه جا را فرا گرفته، و اشتغالات روزانه همه تعطيل است، كودكان در خواب، و محيط آماده حضور قلب و راز و نياز با خدا است، بر خيزند و به در خانه خدا روند و دل را به نور عشق دوست روشن سازند.
استاد شهيد، ميگويد:
ما يك سلسله لذّتهاى معنوى داريم كه معنويّت ما را بالا مىبرد. براى كسى كه اهل تهجّد و نماز شب است جزو صادقين و صابرين و مستغفرين بالاسحار باشد، نماز شب لذّت و بهجت دارد، آن لذّتى كه يك نفر نماز شب خوانِ حقيقى و واقعى از نماز شب خودش مىبرد، از آن (استغفراللّه ربّى و اتوب و اليه) ها ميبرد، از آن (العفو گفتنها) و ياد كردن و دعا كردنهاى حدّاقل چهار مؤمن مىبرد، و آن لذّتى كه از آن (يا ربّ يا ربّ) گفتنها مىبرد، هيچ وقت يك آدم عيّاش كه در كابارهها ميگردد، احساس نميكند.
لذّت آن نماز شب خوان خيلى عميقتر، نيرومندتر و نشاط بخشتر است.
ولى اگر ما خودمان را غرق در لذّت مادّى دنيا كنيم مثلاً سر شب بنشينيم دور هم و شروع كنيم به گفتن و خنديدن و فرضاً غيبت هم نكنيم كه حرام است، صرفاً شوخيهاى مباح هم بكنيم و بعد هم سفره را پهن كنيم و آنقدر بخوريم كه نفس كشيدن برايمان دشوار شود، بعد مثل يك مرده در رختخواب بيفتيم. آيا در اين صورت توفيق پيدا مىكنيم كه سحر از دو ساعت مانده به طلوع صبح بلند شويم و بعد، از عمق روح خودمان (يا ربّ يا ربّ) بگوييم؟ اساساً بيدار نمىشويم و اگر هم شويم مثل مستى كه چند جام شراب خورده است، تلو تلو مىخوريم.
پس اگر انسان بخواهد لذّتهاى معنوى و الهى را در اين دنيا درك كند، چارهاى ندارد جز اين كه از لذّتهاى مادّى كسر كند. به خدا قسم لذّتى كه يك مرد با ايمان در آن وقت شب كه بلند مىشود و چشمش مىافتد به آسمان پر ستاره و آيات آخر سوره آل عمران را كه صداى هستى است و از قلب وجود برخاسته است، مىخواند و با هستى هم صدا مىشود، احساس ميكند برابر است با يك عمر لذّت مادّى در اين دنيا.
يك چنين آدمى، نميتواند مثل ما زندگى كند نميتواند سر سفره شام بنشيند در حالى كه ظهر غذاهاى سنگين، انواع گوشتها، روغنهاى حيوانى و نباتى، انواع شيرينيها و انواع محرّك اشتهاها را خورده است؛ تازه مقدارى سوپ بخورد تا اشتهايش تحريك شود اين روح خود به خود ميميرد، اين آدم نميتواند در نيمههاى شب بلند شود و اگر هم بلند شود نمىتواند لذّت ببرد.
<-PollItems->
<-PollName->
وقت نافله هاي يوميه
س 118_ وقت نافله ظهر چه هنگامي است؟
ج_ نافله نماز ظهر، پيش از نماز ظهر خوانده مي شود و وقت آن از اول ظهر است تا موقعي كه سايه «شاخص» به اندازه دو هفتم آن شود. مثلاًًًًً اگر طول شاخص هفت وجب باشد، هر وقت مقدار سايه اي كه بعد از ظهر پيدا مي شود به دو وجب رسيد آخر وقت نافله ظهر است.
س 119_ وقت نافله نماز عصر، چه هنگامي است؟
ج_ نافله نماز عصر پيش از نماز عصر، خوانده مي شود و وقت آن تا موقعي است كه سايه شاخص به چهار هفتم آن برسد.
س 120_ آيا مي توان نافله ظهر يا عصر را بعد از وقت آن بخواند؟
ج_ بعد از وقت آن بخواند جايز است.
س 121_ وقت نافله مغرب چه هنگامي است؟
ج_ وقت نافله مغرب، بعد از تمام شدن نماز مغرب است تا وقتي كه سرخي طرف كه بعد از غروب كردن آفتاب در آسمان پيدا مي شود از بين برود.اگر چه بي وجه نيست كه وقت آن به امتداد وقت نماز مغرب امتداد داشته باشد يعني قبل از وقت مختص به نماز عشاء.
س 122_ وقت نافله نماز عشاء چه هنگامي است؟
ج_ بعد از تمام شدن نماز عشا تا نصف شب است و بهتر است بعد از نماز عشاء بلافاصله خوانده شود.
س 123_ وقت نافله صبح چه هنگامي است؟
ج_ نافله صبح پيش از نماز صبح خوانده مي شود و وقت آن بعد از فجر اول است، تا وقتي كه سرخي طرف مشرق پيدا شود و مي توان نافله صبح را بعد از نافله شب خواند.
<-PollItems->
<-PollName->
نمازهاي مستحب
س 105_ تعداد نمازهاي مستحب چه قدر است و به آنها چه مي گويند؟
ج_ نمازهاي مستحب بسيار است و آنها را «نافله» مي گويند.
س 106_ برخواندن كلام «نافله» را سفارش شده است؟
ج_ بر خواندن نافله هاي شبانه روز بيشتر سفارش شده است.
س 107_ نافله هاي شبانه روز چند ركعت است؟
ج_ در غير روز جمعه سي و چهار ركعت مي باشند.
س 108_ ظهر و عصر چند ركعت نافله دارند؟
ج_ هشت ركعت نافله ظهر و هشت ركعت نافله عصر.
س 109_ نافله هاي مغرب و عشاء چند ركعت است؟
ج_ چهار ركعت نافله مغرب، دو ركعت نافله عشاء.
س 110_ نافله شب و صبح چند ركعت است؟
ج_ يازده ركعت نافله شب و دو ركعت نافله صبح.
س 111_ دو ركعت نافله عشا كه نشسته خوانده مي شود، چند ركعت محسوب مي شود؟
ج_ يك ركعت حساب مي شود.
س 112_ در روز جمعه چند ركعت نافله وجود دارد؟
ج_ در روز جمعه بر شانزده ركعت نافله ظهر و عصر، چهار ركعت اضافه مي گردد.
س 113_ نافله ها چگونه خوانده مي شود؟
ج_ تمام نافله ها دو ركعت دو ركعت، خوانده مي شود، مانند نماز صبح.
س 114_ يازده ركعت نافله شب را چگونه و با چه نيتي بايد خواند؟
ج_ هشت ركعت آن بايد به نيت نافله شب، دو ركعت آن به نيت «نماز شفع» و يك ركعت آن به نيت «نماز وتر» خوانده شود.
س 115_ آيا مي توان نمازهاي نافله را نشسته خواند؟
ج_ نمازهاي نافله را نشسته مي توان خواند.
س 116_ در صورتي كه نماز نافله را نشسته بخوانند، تعداد ركعات را چگونه حساب نمايند؟
ج_ بهتر است دو ركعت نماز نافله نشسته را يك ركعت حساب كند.مثلاًًًً كسي كه مي خواهد نافله ظهر را كه هشت ركعت است نشسته بخواند، بهتر است شانزده ركعت بخواند و اگر مي خواهد نماز وتر را نشسته بخواند، دو نماز يك ركعتي به صورت نشسته بخواند.
س 117_ چه نافله هايي در سفر ساقط مي شوند؟
ج_ نافله ظهر و عصر در سفر، ساقط مي شود. اما نافله عشاء اگر به رجاي مطلوبيت بخواند، مانعي ندارد.
<-PollItems->
<-PollName->
انجام مستحبات و ترك مكروهات
يكي از نقطههاي آغاز در رسيدن به كمال، التزام به نوافل و مستحبات است. نوافل و سنن صالحه چندان مهم است كه بعضي از فقها ترك جميع سنن را از آن جهت كه دليل بر بياعتنايي به آداب شرع مقدس است حرام دانستهاند.
التزام و استمرار بر نوافل و مستحبات سه اثر مهم دارد:
1. گناهان انسان را محو ميسازد، چنانكه خداوند متعال ميفرمايد: «وَ أَقِمِ الصََّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ».
نماز بگذار در آغاز و انجام روز و ساعاتي از شب. زيرا نيكيها بديها را از ميان ميبرد...
و در حديث آمده است كه نماز مؤمن در شب گناهان روز او را از بين ميبرد. و در بعضي نقلها آمده است كه نماز وِتْر گناهان را از بين ميبرد.
2. نواقص و كمبودهايي را كه بر اثر غفلت يا قصور در فرايض و واجبات رخ داده است، جبران ميكند. مثلاً نوافل يوميه ـ خصوصاً نوافل شب (نماز شب)، نواقص نمازهاي يوميه را مرتفع ميسازد، روزههاي مستحبّي نواقص روزههاي ماه رمضان را برطرف ميكند، صدقات مستحبّه كمبودهاي واجبات مالي از قبيل زكات و خمس را رفع مينمايد و ... احتمال دارد كه اعمال مستحبه مطلقاً در رفع نواقص كليه فرايض و واجبات مؤثر باشد. در اين مورد به چند حديث اشاره ميشود.
از امام باقر (ع) نقل شده است كه فرمود: «إنَّما جُعِلْتَ النّافلةُ لِيَتُمَّ بها ما يَفْسُد منَ الْفريضةِ».
نماز نافله براي آن قرار داده شده است كه فساد و نقص فرايض را جبران كند.
و در حديث ديگر آمده است:
«إنَّ تباركَ و تعالي أتمَّ صلوةَ الْفريضةَ بصلوةِ النّافِلةِ».
خداوند تبارك و تعالي نماز واجب را با نماز نافله كامل كرده است.
ابو حمزه ثمالي ميگويد كه امام (ع) فرمود: هيچ نمازي بدون حضور قلب قبول نيست. من عرض كردم: فدايت شوم، همه ما هلاك شديم؟ فرمود: نه، زيرا خداوند متعال اين گونه عبادات را به وسيله نافلهها كامل ميگرداند.
3. موجب تقرّب به خداوند سبحان ميشود، چنانكه ميفرمايد: «تَتَجافي جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ».
مؤمنان حقيقي شبها پهلو از بستر بر ميدارند و خداي را با بيم و اميد ميخوانند و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق ميكنند. پس هيچ كس نميداند به پاداش اعمالشان چه نعمتها به عنوان چشم روشني براي آنها در عالم غيب آماده شده است.
و در حديث قدسي آمده است: «... و ما تقرَّب إليَّ عبدٌ بشيْ ءٍ احبُّ إليَّ ممّا افْترضْتُ عليهِ و انَّهُ ليتقرَّبُ إليَّ بِالنّافلةِ حتي اُحبَّهُ فَإذا احْبيْتُهُ كُنْت سَمْعَهُ الّذي يسْمع بِهِ، و بصرهُ الَّذي يُبْصرُ بِهِ و لِسانَهُ الّذي ينْطقُ بِهِ وَيَدَهُ التَّي يَبْطِشُ بها، إنْ دعاني أجبتُهُ، و إنْ سَئلني أعْطَيْتُهُ...».
هيچ بندهاي به عبادتي بهتر از فرايض و واجبات به من تقرّب نجسته است و او به وسيله نوافل به من تقرب ميجويد تا جايي كه من او را دوست بدارم؛ آنگاه كه دوستش داشتم من گوش شنواي او و ديده بيناي او و زبان گويا و دست تواناي او خواهم بود، اگر مرا بخواند پاسخش ميدهم و چنانچه چيزي از من بخواهد ارزانياش ميدارم.
در حديث ديگر آمده است: «صلوةُ النَّوافِلِ قُربانُ كلِّ مؤمنِ ...».
نماز نافله وسيله نزديك شدن مؤمنان به خداوند است ...
از اميرالمؤمنين (ع) روايت است كه دل آدمى اقبالى دارد و ادبارى (گاه رو كند و در نشاط باشد و گاه پشت كند و خسته و ملول بود) هرگاه در حال نشاط بود به نوافل بپردازيد و چون پشت كند به واجبات اكتفا نمائيد. در حديث ديگر فرمود: اگر نافله به نماز فريضه لطمه زند آن نافله شما را به خدا نزديك نسازد.
امام صادق (ع) فرمود: بسا شود كه يك نماز جز نيمى از آن يا ثلث يا ربع يا يك پنجم آن بالا نرود زيرا از نماز آن بالا رود و پذيرفته گردد كه به دل در آن توجه شده باشد. و اينكه به ما دستور دادهاند نافله بخوانيم تا بدين وسيله كمبود قبولى نماز واجب جبران شود.
از آن حضرت رسيده كه كوتاه خواندن نماز واجب (كه حسب معمول به جماعت ادا مىشود) و طولانى خواندن نافله خود نوعى عبادت است.
از امام باقر (ع) روايت شده كه اگر نماز واجبى بدهكار بودى تا آن را قضا نكنى به نافله مپرداز. در حديث آمده كه پيغمبر (ص) از خواندن نافله در اين سه وقت نهى نمود:
هنگام طلوع خورشيد و هنگام غروب آن و موقعى كه آفتاب در وسط آسمان باشد.
و در حديث ديگر آمده است: مداومت بر كار خير آثار خوبي از آن ناشي ميشود از جمله: ترك كارهاي زشت، پرهيز از لغزش و گناه، حصول يقين، حبّ نجات، طاعت خداي رحمان، تعظيم منطق و برهان، دوري از وسوسه شيطان و پذيرفتن عدل و گفتار حق. اينها چيزهايي است كه شخص خردمند از تداوم بر كار خوب به دست ميآورد.
و در حديث ديگر در اهميت مداومت بر كار خير از امام باقر (ع) نقل شده است كه آن حضرت همواره ميفرمود: هنگامي كه بر كار خوبي خود را عادت ميدهم دوست دارم كه بر آن مداومت داشته باشم.
چنانچه نتوانم آن را در شب انجام دهم قضاي آن را در روز بجا ميآورم و اگر در روز از من فوت شود در شب آن را قضا ميكنم. به راستي محبوبترين عمل نزد خدا عملي است كه دوام داشته باشد.
مقصود از التزام به نوافل و مستحبات آن نيست كه انسان تمام مستحبات را بجا آورد كه چنين چيزي نه ممكن است و نه جايز، زيرا نه امكانات اجازه ميدهد و نه ساير تكاليف و مسئوليتها براي انسان اين همه وقت باقي ميگذارد بلكه مقصود آن است كه انسان در حدود شرايط و امكانات فردي و اجتماعي اعمالي را انتخاب كند و ملتزم به انجام آن باشد. ( ادامه دارد.............)
<-PollItems->
<-PollName->